Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy im. Witolda Gombrowicza w Ożarowie - „Zanim zniknie miejsce, zanim zmieni się nurt”

Wspólnie podsumowaliśmy rok 2025 — czas intensywnych spotkań, rozmów i dwudziestu jeden książek, które na chwilę stały się naszym wspólnym światem. Spośród wszystkich omówionych tytułów wybraliśmy ten jeden — książkę, która poruszyła najmocniej i pozostała w pamięci najdłużej. Decyzja nie była łatwa, bo każda z lektur niosła własny ciężar i własną opowieść. Ostatecznie tytułem Książki Roku została publikacja Joanny Kuciel-Frydryszak Chłopki.  Opowieść o naszych babkach — wybrana sercem i doświadczeniem czytelniczym. Spotkanie było także okazją do uhonorowania najbardziej aktywnej klubowiczki, którą została Małgorzata Liwińska —  uczestniczyła w każdym spotkaniu i  przez cały rok współtworzyła atmosferę rozmów.

Następnie przyszedł czas na rozmowę o książkach, które leżały na stole. Obie mówiły o świecie, który pęka, i o człowieku próbującym odnaleźć się w jego szczelinach.

Schronisko, które przestało istnieć autorstwa Sławka Gortycha wywołało szczególnie silne reakcje. Uczestnicy podkreślali realistyczny sposób ukazania wydarzeń oraz psychologiczną głębię postaci. Tragiczne zdarzenie nie jest tu jedynie fabularnym punktem zwrotnym — staje się cieniem, który towarzyszy bohaterom na każdym kroku. Dyskutowano o odpowiedzialności zbiorowej i indywidualnej, o granicy między przypadkiem a winą, o tym, jak może w krytycznym momencie zabraknąć odwagi. Wielu czytelników zwróciło uwagę na duszną, przytłaczającą atmosferę książki, która sprawia, że czytelnik niemal fizycznie odczuwa napięcie i bezradność bohaterów.

W drugiej części spotkania rozmowa przeniosła się ku Rzekom, które płyną jak chcą, autorstwa, dobrze znanej naszym klubowiczom pisarki, Ałbeny Grabowskiej. Ta powieść została odebrana jako bardziej kontemplacyjna, oparta na emocjach ukrytych pod powierzchnią codziennych zdarzeń. Uczestnicy mówili o powolnym rytmie narracji, który pozwala zatrzymać się przy myślach, wspomnieniach i relacjach międzyludzkich. Szczególną uwagę poświęcono motywowi czasu — jego nieuchronnemu upływowi oraz zmianom, jakie przynosi. Bohaterowie książki uczą się, że nie wszystko można naprawić, ale wiele można zrozumieć. Że życie, podobnie jak rzeka, nie zawsze płynie tam, gdzie chcielibyśmy je poprowadzić.

Styczniowe spotkanie pokazało, jak bardzo literatura potrafi otwierać przestrzeń do rozmów o sprawach najważniejszych — o winie, stracie, przemijaniu i próbie odnalezienia sensu mimo wszystko. Polecamy omówione książki, które można wypożyczyć w naszej bibliotece.